John Sijmonsbergen

Ik voel me bevoorrecht dat ik twee verschillende kanten van mijn persoon kan combineren in mijn dagelijks werk: de liefde voor cultuur en de ambitie om problemen op te lossen. Nog steeds ben ik erg tevreden dat ik in 2005 de ‘midlife’ beslissing heb genomen om van het bedrijfsleven over te stappen naar de culturele sector. Als museumdirecteur voel ik de plicht om te blijven zoeken naar manieren om zowel inhoudelijk als zakelijk het publiek te activeren en daardoor minder afhankelijk te worden van de overheid.

Na mijn studie geschiedenis in Amsterdam heb ik eerst als werving en selectie consultant gewerkt, en kwam al snel zelf in het management terecht. Eerst als directeur van een uitzendorganisatie en later van een reclamebureau. Eenmaal in de culturele sector heb ik mogen bijdragen aan innovaties in museummarketing, aan verbouwingen van grote musea en de laatste jaren aan museale fusies.

Liberaal ben ik al heel lang, maar ik ben pas actief partijlid geworden toen Halbe Zijlstra staatssecretaris Cultuur werd. Na decennia van pappen en nathouden kreeg deze bewindspersoon de culturele sector namelijk eindelijk in beweging. Vastgeroeste vanzelfsprekendheden die de sector zo lang gevangen hadden gehouden, kwamen op losse schroeven te staan. Ik vond dat ik als liberaal de verantwoordelijkheid moest nemen mee te denken en te bouwen aan een nieuw bestel waarin het publiek en niet de overheid de toon aangeeft. Sindsdien ben ik actief lid van de partijcommissie cultuur en nu als bestuurslid van het thematisch netwerk. Het werk is namelijk nog lang niet af. Ik zie het als onze uitdaging toe te werken naar een nieuw bestel waarin de overheid op gepaste afstand staat en het publiek bepaalt (en betaalt).